تقدیم به امید زندگیم ...

هنگامی که در این دنیای بیکران تنها می شوم.....تنهای تنها.....دلم می خواهد

بگریم و درد دل خود را فقط به تو بگویم به تو ای معشوق من

ای عشق و امید زندگی من......آری اشکایم جاری می شود و زمانی به خود می آیم

که گونه هایم را خیس می بینم.....نمی دانم به جز تو به چه کسی غم دل را بگویم....

نمیدانم وقتی تو از شهر و دیار دور هستی و قلبم برای دیدنت در آتش عشقت می سوزد

و چشمانم برای نگاهت در دوری تو می گرید.....غم دل را با چه کسی به جز تو بازگو کنم...

تا آخرین نفس هم نفس توام عشق من

دوستت دارم ...

[+] نوشته شده توسط sajad0808 در 22:18 | ارسال نظر(0) |